HPV (İnsan Papilloma Virüsü), enfekte bir cildin veya mukozanın doğrudan temasıyla, çoğunlukla cinsel yolla insandan insana geçen oldukça yaygın bir virüstür. HPV belirtileri temel olarak genital bölgede, kasıklarda, testis torbalarında veya makat çevresinde beliren ağrısız siğiller, et beni benzeri kabartılar ve karnabaharı andıran lezyonlar olarak ortaya çıkar. HPV’nin bulaşması için tam bir cinsel ilişki yaşanması şart değildir; enfekte cilt bölgelerinin birbirine sürtünmesi veya yüzeysel yakın temas, virüsün ciltten cilde geçişi için tamamen yeterlidir. Çoğu zaman hiçbir dış belirti vermeden vücutta sessizce barınabilen bu enfeksiyon, hem erkeklerin hem de kadınların genel üreme sağlığını yakından ilgilendirir.
İnsan Papilloma Virüsü Yani HPV Nedir?
HPV, bilimsel adıyla Papillomaviridae ailesine mensup, dış yüzeyinde zarf bulunmayan ve çift sarmallı dairesel bir genetik materyale sahip olan bir virüstür. Kendi başına yaşayamadığı için insan hücrelerini birer fabrika gibi kullanarak çoğalmayı hedefler. Virüsün genetik yapısı, hücre içine girdiğinde kendi kopyalarını üretmesini sağlayan özel proteinler barındırır. Bu virüsün hücresel düzeyde yarattığı en büyük tahribat, ürettiği bazı özel proteinlerin insan vücudundaki hücrelerin kontrolsüz çoğalmasını engelleyen koruyucu mekanizmaları bozmasından kaynaklanır. Normal şartlarda vücudumuzdaki hücreler belirli bir düzende çoğalır ve gerektiğinde durmayı bilir. Ancak bu virüs, hücrenin fren sistemlerini devre dışı bırakarak hücrelerin kontrolden çıkmasına ve kitleler oluşturmasına zemin hazırlar. Bugüne kadar doğada 100’den fazla farklı HPV çeşidi tanımlanmıştır. Bunların yaklaşık 40 tanesi doğrudan genital ve anal bölgeye yerleşme eğilimi göstererek çeşitli sağlık sorunlarına yol açar.
Hastalık Yapma Potansiyeline Göre HPV Hangi Risk Gruplarına Ayrılır?
Klinik değerlendirmelerde bu virüs tipleri, kansere yol açma potansiyellerine ve hücresel değişim hızlarına göre iki temel kategori altında incelenir. Bu ayrım, takip ve tedavi sürecinin nasıl şekilleneceğini belirleyen en kritik noktadır.
Düşük riskli tipler olarak adlandırılan grupta özellikle HPV 6 ve 11 en sık karşılaşılan türlerdir. Bu tipler genellikle tıbbi adıyla kondiloma aküminata, halk arasındaki adıyla genital siğillere yol açarlar. Bu virüslerin hücreleri kansere dönüştürme riskleri son derece düşüktür. Sıklıkla estetik kaygılar, kaşıntı ve lokal tahriş yaratarak yaşam kalitesini etkilerler. Yüksek riskli tipler ise başta HPV 16 ve 18 olmak üzere çeşitli numaralarla anılan daha agresif formları içerir. Bu virüsler gözle görülür bir siğil yapmaktan ziyade, hücresel yapıyı bozarak penis kanseri, anal kanser veya peniste kanser öncüsü lezyonlar oluşturma açısından yüksek risk taşırlar. Hücrenin DNA yapısına entegre olarak zaman içinde kalıcı ve tehlikeli hasarlar bırakabilirler.
Gözle Görülmeyen HPV Vücuda Nasıl Sızar ve Çoğalır?
Virüsün insan vücuduna temel giriş kapısı, cinsel temas sırasında ciltte veya mukozada oluşan gözle görülmeyen mikroskobik çatlaklar ve ufak doku zedelenmeleridir. Bu görünmez mikrotravmalar sayesinde virüs, derinin en alt tabakası olan bazal tabakadaki hücrelere sızmayı başarır. Epitel hücreleri zamanla yaşlanıp derinin üst tabakalarına doğru olgunlaşıp ilerledikçe, virüs de bu hücrelerin içinde kendi genetik materyalini kopyalayarak çoğalmaya devam eder.
Derinin en üst tabakasına gelindiğinde ise hücre parçalanır ve yeni virüs partikülleri dış ortama salınarak başka alanlara veya kişilere bulaşmaya hazır hale gelir. Bu döngünün en çarpıcı ve virüs açısından en avantajlı özelliği, enfeksiyonun kana karışmadan sadece lokal doku yüzeyinde kalmasıdır. Kana karışmadığı için vücudun genel savunma ağı olan doğal bağışıklık sistemi virüsü fark etmekte çok zorlanır. Bu durum enfeksiyonun uzun aylar veya yıllar boyunca hiçbir alarm vermeden vücutta sessizce barınmasına olanak tanır.
Günlük Yaşamda ve Cinsel Temasta HPV Nasıl Bulaşır?
HPV’nin birincil bulaş yolu, enfekte bir bireyle girilen yakın fiziksel temas sırasındaki deri-deri veya mukoza-mukoza sürtünmesidir. Toplumda yaygın olarak inanılanın aksine, enfeksiyonun bulaşması için tam bir cinsel birleşme zorunlu değildir. Ön sevişme sırasındaki yakın bedensel temas, genital bölgeye temas eden eller aracılığıyla geçiş veya virüs taşıyan bölgelerin birbirine sürtünmesi bulaş için tamamen yeterli koşulları sağlar.
Virüs son derece bulaşıcı bir yapıya sahiptir. Enfekte bir partnerle yaşanacak tek bir korunmasız cilt temasının bile bulaşma riskini oldukça yüksek oranlara taşıdığı bilimsel olarak kanıtlanmıştır. Ayrıca nadir de olsa, virüsün dış ortamda kısa bir süre canlı kalabilme yeteneği nedeniyle, enfekte kişilerin hemen ardından kullanılan ortak havlu veya kişisel hijyen malzemeleri aracılığıyla da dolaylı yoldan bulaşma ihtimali teorik olarak bulunmaktadır.
Erkeklerde HPV Bulaşma Riskini Artıran Faktörler Nelerdir?
Erkeklerin yaşam tarzı, anatomik yapıları ve genel sağlık durumları, virüsün vücuda yerleşme ve kalıcı olma ihtimalini doğrudan etkileyen önemli bileşenlerdir. Bulaş riskini belirgin şekilde artıran faktörler şunlardır:
- Korunmasızlık
- Çokeşlilik
- Sünnetsizlik
- İmmünsüpresyon
- Sigara
Bu faktörleri detaylandırmak gerekirse, cinsel partner sayısının artması doğal olarak virüsle karşılaşma olasılığını matematiksel olarak yükseltir. Prezervatif kullanımı bulaşma riskini önemli ölçüde azaltsa da prezervatifin örtmediği kasık, testis torbaları ve penis kökü gibi bölgelerdeki deri teması devam ettiği için tam bir koruma sağlamaz. Ayrıca sünnet derisinin altında kalan karanlık, nemli ve nispeten daha sıcak anatomik ortam, virüsün dokuya sıkıca tutunması, hayatta kalması ve çoğalması için ideal bir mikroskobik yuva görevi görür. Sigara kullanımı ise genel sağlığı bozmasının yanı sıra özellikle genital bölgedeki yerel bağışıklık hücrelerinin işlevini zayıflatarak vücudun virüsü kendi kendine temizleme yeteneğini ciddi anlamda düşürür.
Sessiz İlerleyen HPV Erkeklerde Hangi Belirtilerle Kendini Gösterir?
Erkeklerde HPV enfeksiyonu çoğunlukla hiçbir belirti vermeden, tamamen asemptomatik bir şekilde seyreder. Bu klinik durum erkeği hastalığın “sessiz taşıyıcısı” konumuna getirir ve farkında olmadan virüsü partnerlerine bulaştırmasının en temel sebebidir. Kişi tamamen sağlıklı göründüğü ve hissettiği halde virüsü aktif olarak yayabilir.
Ancak virüs klinik bir belirti vermeye karar verdiğinde, en sık karşılaşılan tablo genital siğillerdir. Bu siğiller genellikle penisin baş kısmı, sünnet derisi, penis gövdesi, testis torbaları ve makat çevresinde ortaya çıkar. Başlangıçta cilt renginde, pembe veya kahverengimsi tonlarda, milimetrik ve düzensiz kabarcıklar şeklindedirler. Zamanla büyüyüp birleşerek karnabahar görünümünü andıran daha büyük yapılara dönüşebilirler. Çoğunlukla ağrısız olmakla birlikte iç çamaşırının sürtünmesine bağlı tahriş, yoğun kaşıntı ve bölgenin tıraş edilmesi sırasında kolayca kanama gibi rahatsız edici şikayetlere yol açabilirler.
Yüksek Riskli HPV ve Kanser Öncüsü Belirtiler Nelerdir?
Yüksek riskli tiplerin neden olduğu hücresel bozulmalar her zaman klasik ve kolayca tanınabilen bir siğil formunda ortaya çıkmaz. Bazen çok daha sinsi ve farklı görünümlerle kendini belli edebilir. Peniste uzun haftalar boyunca iyileşmeyen kronik yaralar, doku üzerinde kırmızı veya beyaz renkli kalınlaşmış plaklar, inatçı ve nedeni açıklanamayan akıntılar son derece dikkat çekicidir.
Bunun yanı sıra ciltte anormal doku sertleşmeleri, renk değişiklikleri veya kasıklardaki lenf bezlerinde ele gelen ağrısız şişlikler mutlaka ciddiye alınmalıdır. Bu belirtiler basit bir cilt tahrişinden ziyade, kanser öncüsü hücre değişimlerinin veya doğrudan hücresel transformasyonun erken uyarıcı işaretleri olabilir. Bu tarz atipik değişimler fark edildiğinde zaman kaybetmeden detaylı bir değerlendirme yapılması hayati önem taşır.
Üroloji Pratiğinde Modern HPV Tanısı Nasıl Konulur?
Doğru tedavi planlaması için öncelikle hastalığın kesin olarak teşhis edilmesi gerekir. Teşhis süreci büyük oranda dikkatli ve detaylı bir fizik muayeneye dayansa da şüpheli durumlarda çeşitli araçlardan faydalanılır. Tanı koyarken kullanılan modern yöntemler şunlardır:
- Dermoskopi
- Sürüntü
- Biyopsi
- Sistoüretroskopi
Dermoskopi işleminde lezyonlar özel büyüteçli merceklerle ve ışık kaynaklarıyla çok yakından incelenir. Viral siğillere kan taşıyan ince damar yapıları bu sayede net bir şekilde görülerek diğer cilt lezyonlarından ayrımı yapılır. Kesin virüs tipini belirlemek için ise genital bölgeden pamuklu bir çubukla alınan sürüntü örnekleri laboratuvarda genetik incelemeye tabi tutulur. Bu test sayesinde hastada virüsün genetik materyali aranarak onkojenik bir tipin var olup olmadığı kesin olarak saptanır. Eğer doku atipik görünüyorsa, ülserleşmişse veya standart tedavilere hiçbir yanıt vermiyorsa, ufak bir parça alınarak patolojiye gönderilmesi, hücresel yapının hücresel düzeyde incelenmesi için zorunludur.
Genital Bölgedeki Her Kabarıklık veya Leke HPV Midir?
Genital bölgede fark edilen her yeni oluşum, leke veya kabarıklık kesinlikle HPV kaynaklı değildir. İnsan anatomisinde bu virüsün yarattığı siğillere benzeyen ancak tamamen zararsız ve doğal olan birçok yapı bulunur. Bu doğal varyasyonların bilinmesi, hastaların yersiz endişelere kapılmasını önler. Sıklıkla siğillerle karıştırılan durumlar şunlardır:
- Papüller
- Bezler
- Benler
- Frengi
Örneğin penisin baş kısmının alt sınırında inci dizisi gibi son derece düzenli sıralanan milimetrik kabarıklıklar tamamen normal anatomik yapılardır ve bulaşıcı hiçbir özellikleri yoktur. Benzer şekilde testis torbalarında veya penis gövdesinde görülen sarı-beyaz renkli, yer değiştirmeyen küçük noktacıklar sadece ektopik yağ bezleridir ve sağlık açısından tamamen iyi huyludur. Bazen frengi gibi farklı bakteriyel hastalıklar da siğile benzeyen yapılar oluşturabilir. Bu yüzden doğru teşhisin ancak uzman bir göz tarafından konulabileceği unutulmamalıdır.
Vücuttan Tamamen Atılması İçin HPV İçin Kesin Bir İlaç Tedavisi Var Mıdır?
Günümüz modern tıbbında, antibiyotiklerin bakterileri öldürdüğü gibi HPV’yi vücuttan, kan dolaşımından veya dokulardan anında ve tamamen silecek sistemik bir hap, iğne veya şurup henüz bulunmamaktadır. Virüsün vücuttan tamamen temizlenmesi işlemi, büyük oranda kişinin kendi bağışıklık sisteminin gücüne ve zaman faktörüne bağlıdır.
Klinik ortamda uygulanan tedavilerdeki asıl amaç; virüsü doğrudan öldürmekten ziyade, gözle görülen siğilleri ortadan kaldırmak, hastanın estetik ve fiziksel şikayetlerini gidermek ve lezyonları yok ederek çevre dokulara veya cinsel partnerlere bulaştırma riskini en aza indirmektir. Görünür lezyonlar yok edildiğinde bölgedeki viral yük ciddi oranda düşer ve bağışıklık sisteminin kalan mikroskobik virüslerle mücadele etmesi çok daha kolay bir hale gelir.
Klinik Ortamda HPV Tedavisinde Kullanılan Cerrahi Yöntemler Nelerdir?
Görünür lezyonların hızlı ve etkili bir şekilde ortadan kaldırılması için cerrahi ve doku tahrip edici ablatif yöntemler yüksek başarı oranları sunar. Uzman kontrolünde gerçekleştirilen temel cerrahi yöntemler şunlardır:
- Koterizasyon
- Kriyoterapi
- Lazer
- Eksizyon
Koterizasyon, lokal anestezi altında yüksek frekanslı elektrik akımı kullanılarak siğillerin ısı yoluyla anında yakılması işlemidir; oldukça etkilidir ve doku hasarının derinliği milimetrik olarak kontrol edilebilir. Kriyoterapi ise tam tersi bir mantıkla çalışır; eksi 196 derecedeki sıvı azot lezyonlara püskürtülerek hücrelerin içinde buz kristalleri oluşturulur ve siğil dokusunun donarak parçalanması sağlanır. Lazer tedavisi, ışınların dokudaki suyu buharlaştırması prensibiyle çalışır ve çevre sağlam dokuya minimum zarar verdiği için özellikle hassas bölgelerde kozmetik açıdan mükemmel sonuçlar sunar. Çok büyük veya şüpheli kitlelerde ise dokunun cerrahi aletlerle tamamen kesilip çıkartılması ve patolojik incelemeye gönderilmesi en güvenli yoldur.
Evde Uygulanabilen Sürme Yöntemlerle HPV Tedavisi Mümkün Müdür?
Cerrahi yöntemlere alternatif veya destek olarak hekim reçetesiyle kullanılabilen çeşitli kimyasal kremler ve özel solüsyonlar da mevcuttur. Ancak bu ajanların etki mekanizmaları birbirinden farklıdır ve kesinlikle rastgele kullanılmamalıdırlar. Bazı kremler siğili doğrudan asit gibi yakarak değil sürüldüğü bölgedeki lokal bağışıklık sistemini güçlü bir şekilde uyararak etki gösterir. Bu sayede vücut, interferon üretimini artırarak siğili yabancı bir madde olarak algılar ve kendi kendisine yok etme sürecini başlatır.
Diğer yandan bazı asidik solüsyonlar ise doğrudan sürüldüğü yerdeki hücre proteinlerini pıhtılaştırarak dokuyu fiziksel olarak tahrip eder. Bu tür asidik ilaçlar son derece güçlüdür ve yanlışlıkla sağlam deriye temas etmesi durumunda ciddi kimyasal yanıklara, kalıcı izlere ve şiddetli ağrılara yol açabilir. Bu nedenle bu tarz yakıcı solüsyonların sadece klinik ortamda dikkatlice uygulanması daha güvenlidir.
İdrar Kanalı İçindeki HPV Siğilleri Nasıl Temizlenir ve Yönetilir?
Üretra adı verilen idrar kanalının içinde gelişen siğiller, anatomik bölgenin hassasiyeti ve dar yapısı nedeniyle çok daha spesifik ve dikkatli bir yaklaşım gerektirir. Bu bölgedeki lezyonlara dışarıdan sürülen kremlerle müdahale etmek imkansızdır.
Bu tür durumlarda kapalı endoskopik sistemler kullanılarak idrar kanalından içeri girilir. İnce kameralı aletler yardımıyla siğiller tespit edilir ve özel lazer fiberleri ile lezyonlar buharlaştırılır. İdrar kanalı çok narin bir yapıya sahip olduğundan, işlem sonrası iyileşme dokusunun büzüşerek kanalda darlık yaratmaması için derin doku hasarı yapabilecek yöntemlerden özenle kaçınılması gerekir. Aksi takdirde hasta, siğilden kurtulsa bile ileride idrar yapma zorluklarıyla karşılaşabilir.
Gelecek Planları Yapan Erkeklerde HPV Kısırlığa Yol Açar Mı?
Uzun yıllar boyunca HPV’nin sadece bir deri ve mukoza hastalığı olduğu düşünülmüştür. Ancak güncel bilimsel araştırmalar, bu virüsün sadece epitel dokularında kalmadığını, aynı zamanda erkek üreme hücreleri olan spermlerin yapısıyla da doğrudan etkileşime girdiğini net bir şekilde ortaya koymuştur.
Görünürde hiçbir siğili veya şikayeti olmayan, dışarıdan tamamen sağlıklı duran asemptomatik erkeklerin dahi üreme sıvılarında belirli oranlarda virüs genetiğine rastlanabilmektedir. Bu durum görünür bir sağlık sorunu olmayan ancak çocuk sahibi olmakta zorlanan çiftlerde, açıklanamayan infertilite vakalarının altında yatan gizli sebeplerden biri olarak karşımıza çıkmaktadır. Virüsün üreme sağlığı üzerindeki etkileri artık modern tıbbın yakından takip ettiği bir konudur.
Sperm Sağlığı ve Genetiği HPV Yüzünden Nasıl Etkilenir?
Virüsün üreme hücreleri üzerindeki mikroskobik yıkıcı etkileri çok boyutludur ve döllenme sürecinin her aşamasını olumsuz yönde etkileyebilir. Bu virüsün hücresel bazda sperm üzerindeki olumsuz etkileri şunlardır:
- Yavaşlama
- Kırılma
- Antikor
- Düşük
Virüs partikülleri, spermin baş kısmına adeta kenetlenerek yapışır. Bu fiziksel ağırlık ve yapısal bozulma, spermin anne adayının yumurtasına doğru olan ileri hareket kabiliyetini ciddi şekilde kısıtlar. Daha da önemlisi, yüksek riskli virüs tipleri spermin taşıdığı genetik materyalin bütünlüğünü bozarak DNA zincirlerinde kırılmalara yol açar. DNA hasarı yüksek olan spermlerin sağlıklı bir döllenme gerçekleştirme şansı dramatik şekilde düşer. Başarılı bir döllenme sağlansa dahi, virüsün sperm aracılığıyla yumurtaya taşınması, oluşan embriyonun kalitesini bozarak rahim duvarına tutunamamasına veya erken dönem gebelik kayıplarına neden olabilmektedir.
Onkolojik Açıdan HPV İle Ürolojik Kanserler Arasında Nasıl Bir Bağlantı Bulunur?
HPV enfeksiyonunun en korkutucu boyutu, uzun vadede yarattığı onkolojik risklerdir. Virüs, hücresel savunma mekanizmalarını çökerterek zaman içinde dokuların karakter değiştirmesine ve maligniteye evrilmesine neden olur.
Özellikle yüksek riskli tipler, erkeklerde ölümcül olabilen ürolojik kanserlerin gelişiminde temel bir tetikleyicidir. Yapılan onkolojik doku analizlerinde, penis kanseri vakalarının oldukça önemli bir kısmında doğrudan bu virüsün genetik izlerine rastlanmaktadır. Benzer şekilde anal bölge kanserlerinin çok büyük bir çoğunluğu da uzun yıllar boyunca sessizce varlığını sürdüren bu enfeksiyonlardan kaynaklanmaktadır. Bu kanserler genellikle daha genç yaş gruplarında ve sinsi bir ilerleme ile kendini gösterebilir.
Toplum Sağlığı Açısından HPV Aşısı Yaptırmak Gerçekten Gerekli Midir?
Enfeksiyonla mücadelenin ve virüsün yol açtığı kanserleri engellemenin en güçlü, en bilimsel ve kesinlikle en güvenilir yolu aşılamadır. Sadece hastalık oluştuktan sonra tedavi aramak yerine, hastalığın oluşmasını baştan engellemek tıbbın temel prensibidir.
Mevcut teknoloji ile üretilen aşılar, kapsadıkları virüs tiplerine karşı vücudun sahte bir virüs partikülüyle tanışmasını ve güçlü savunma hücreleri üretmesini sağlar. Dörtlü aşılar genital siğillerin büyük bir kısmından ve onkolojik süreçlerden sorumlu olan temel tiplere karşı koruma sağlarken, daha yeni nesil olan dokuzlu aşılar bu koruma kalkanını çok daha genişleterek bilinen en tehlikeli ve yaygın diğer yüksek riskli tipleri de bloke eder. Aşılar, kanser önlemede elimizdeki en kıymetli modern tıp silahıdır.
Erkeklerde HPV Aşısı Ne Zaman ve Hangi Dozlarda Uygulanır?
Aşının koruyuculuk oranının en yüksek seviyeye ulaşması için ideal uygulama zamanı, kişinin bağışıklık yanıtının en dinamik olduğu ve henüz hiçbir cinsel temasın yaşanmadığı erken ergenlik dönemidir. 9-14 yaş arası kız ve erkek çocuklarında aşı, belirli aralıklarla uygulanan iki doz şeklinde planlandığında ömür boyu sürecek güçlü bir koruma yaratır.
Bununla birlikte aşı fırsatını erken yaşlarda kaçırmış olan bireyler için koruma şansı bitmiş değildir. İleri yaş gruplarında tam antikor yanıtı oluşturmak için aşı üç dozluk bir takvimle kas içine uygulanır. Toplumdaki yaygın yanlış inanışlardan biri, halihazırda siğili olan veya enfeksiyon geçirmiş kişilere aşının fayda sağlamayacağı yönündedir. Oysa ki enfekte olmuş kişilere aşı yapılması, hem hastalığın inatçı nükslerini büyük ölçüde azaltır hem de kişinin vücudunda henüz bulunmayan diğer ölümcül tiplere karşı bariyer oluşturur.
Cerrahi Müdahale Sonrası HPV İyileşme Sürecinde Nelere Dikkat Edilmelidir?
Uygulanan lazer, dondurma veya koter gibi cerrahi yöntemlerin başarısı sadece işlemin kalitesine değil sonrasındaki hasta uyumuna da bağlıdır. İyileşme sürecinin hızlı ve sorunsuz atlatılması için bazı kurallara harfiyen uyulması gerekir. Bu dönemde dikkat edilmesi gereken temel unsurlar şunlardır:
- Temizlik
- Kuruluk
- Perhiz
- Takip
Müdahale edilen cilt bölgeleri enfeksiyon kapmaması için daima temiz ve özenle kuru tutulmalıdır. İyileşme süreci dokunun genişliğine göre haftalar alabilir. Bu süreçte dokunun iyileşip hücresel bütünlüğünü sağlamasına kadar geçen sürede cinsel ilişkiden kesinlikle kaçınılmalıdır. Bu perhiz dönemi, hem açık yaranın tahriş olmasını engeller hem de partnere olası bir bulaş riskini sıfıra indirir. Tedavi sonrası görünür lezyonlar kaybolsa bile çevre dokularda saklanan virüsler nedeniyle erken dönemde nüks ihtimali yüksektir; bu yüzden düzenli hekim kontrollerinin aksatılmaması yeni çıkabilecek yapıların anında yok edilmesi için kritiktir.
Psikolojik Açıdan HPV Taşıyıcısı Olmak Nasıl Yönetilmelidir?
Bu enfeksiyonun tanısını almak, bireyler üzerinde sıklıkla sadece fiziksel bir sorun olmanın ötesine geçerek yoğun bir psikolojik baskı yaratır. Hastalığın cinsel yolla bulaşıyor olması, toplumdaki bilgi eksikliğiyle birleştiğinde derin bir utanç duygusu, yoğun anksiyete ve cinsel özgüven kaybına yol açabilmektedir. Kişiler genellikle kendilerini etiketlenmiş, kirlenmiş veya sosyal olarak dışlanmış hissederek depresif bir ruh haline bürünebilirler.
Ancak unutulmamalıdır ki bu virüs nezle veya grip kadar yaygın, cinsel olarak aktif popülasyonun büyük çoğunluğunun hayatının bir döneminde mutlaka karşılaştığı olağan bir durumdur. Doğru tıbbi yönlendirme, sağlıklı ve açık iletişim, destekleyici partner ilişkileri ve en önemlisi hastalığın doğasını anlama yoluyla bu psikolojik yük hafifletilebilir.